ناميده‌ايم مراجعه نمايد و در مطالب آن دقت كند ، ما در اين كتاب برگزيده‌اى از كليهء انواع و اجناس از بيانات امير المؤمنين عليه السلام را گرد آورده‌ايم كه مشتمل بر : خطبه‌ها ، نامه‌ها ، حكمتها و پندها مى باشد و آن را بر سه باب مستقل قرار داديم تا هر كدام اقسامى جداگانه داشته باشند . بنا بر اين معلوم گرديد كه مؤلف « حقايق التنزيل » و مؤلف « نهج البلاغه » جز شريف رضى كسى ديگر نمى تواند باشد . دليل سوم علامه نجاشى ( رجال ، ص 283 ) و ديگران كتاب « مجازات الآثار النبوية » را در شمار آثار شريف رضى ذكر كرده‌اند . در ص 22 نسخهء چاپى اين كتاب چنين آمده است : مبين اين مطلب كلام امير المؤمنين على عليه السلام ، « تخففوا تلحقوا » است و ما آن را در كتاب خود به نام « نهج البلاغه » كه برگزيده‌اى از مجموعهء كلام مولا است آورده‌ايم . در صفحهء 41 همين كتاب چنين آمده است : نظير آن كلام امير المؤمنين على عليه السلام است : « من يعط باليد القصيرة يعط باليد الطويلة . . . » و ما آن را در كتاب خود موسوم به « نهج البلاغه » ذكر كرده‌ايم . و منظور شريف رضى حكم و امثالى است كه آنها را در نهج البلاغه آورده است و از آنجا كه كتاب « مجازات الآثار النبوية » مسلما از آثار شريف رضى مى باشد و در همين كتاب به كتاب خود به نام « نهج البلاغه » تصريح كرده است ، معلوم مىشود كه مؤلف « نهج البلاغه » شريف رضى مى باشد وى در ( نهج البلاغه ج 3 ، ص 263 ) مى گويد : و قد تكلمنا على هذه الاستعارة فى كتابنا الموسوم به « مجازات الآثار النبوية » و مقصود مؤلف از « استعاره » كلام مولا است كه فرمود : « العين و كاء السه » . و اين كلام در « مجازات الآثار النبوية » ( ص 187 ) ( 1 ) ذكر گرديده است . علاوه بر اين تشابه و تقارب ميان عبارتهاى دو كتاب ترديدى باقى نمى ماند كه هر دو كتاب از

--> ( 1 ) شريف رضى در كتاب « مجازات الآثار النبوية » در پنج مورد به اثر و تأليف خويش « نهج البلاغه » اشاره مىكند . نهج صفحات 22 ، 41 ، 60 ، 152 ، 188 ، 284 رجوع شود به « مصادر نهج البلاغه و اسانيده » تأليف سيد عبد الزهراء الحسينى ، ج 1 112 چاپ دوم .